Mövla ədəbli nökəri istər, ədəblidi, Əhsən o nökərə ki, Hüseyn tək ağası var.

Çıxanda canım, Hüseyn, bir dəqiqə lütf edəsən, Bir ömür səsləmişəm can verəndə baş çəkəsən.

Yenə düşübdü başıma həvaye-Kərbəla, Hüseyn! Oaltıguşə qəbrivə atam-anam fəda Hüseyn!

Hüseynə ağlamağın vardı yaxşı bir səməri, Xamuş edər bəli duzəxdəki yanan şərəri.

Mənzil-mənzil getmiş karvan, Ya Hüseyn getdi əldən cəvani,

Bir gün olar yollara çox baxarsan, Sinənə sən qəm oxunu taxarsan,

Rəsmidir şanə deyər zülfi-pərişanə sözün, Andırar rəmzilə ta bilməyə biganə sözün.

Səni ziba yaradan davərə eşq olsun, Hüseyn! Zate pakında olan gövhərə eşq olsun, Hüseyn!