Siz nə duası oxumusunuz xəbərim yoxdur, amma əgər müvəqqəti ya daimi nikahda bir hərf də səhv oxunmuş olsa əqd batildir. Əgər əqdi düzgün oxumamanızı bilmirdinizsə zina hökmündə deyiıldir. Nikah məsələsini anlayandan sonra əvvəldən düzgün oxuyun.

Müvəqqəti əqd siğəsi oxumaq üçün müddət və mehriyyə müəyyən olandan sonra, əgər qadın və kişi özləri oxusalar, qadın deyir: "Zəvvəctukə nəfsi fil-muddətil-məluməti ələl-məhril-məlumi" (Yəni mən özümü müəyyən olunmuş mehriyyə ilə müəyyən müddətdə sənin xanımın etdim.). Onun müqabilində kişi deyir: "Qəbiltu" (Qəbul elədim).

Əgər qadın ailə həyatı qurmaq (və ya siğə olunmaq üçün) istədiyi kişini öz nikahını oxutdurmaq üçün vəkil tutsa, əvvəlcə kişi qadının vəkili ünvanında deyir: "Zəvvəctu muvəkkiləti filanən ( filanən sözünün yerinə qadının adını desin) linəfsi fil-muddətil-məluməti ələl-məhril-məlumi" (Yəni müəyyən mehriyyə ilə və müəyyən müddətdə vəkili olduğum qadınla izdivaca qərar verdim). Sonra bilafasilə öz tərəfindən desin: "Qəbiltut-təzvicə linəfsi fil-muddətil-məluməti ələl-məhril məlumi." Yaxud "Qəbiltu linəfsi hakəza" (bu icdivacı qəbul etdim).

 Qadın tərəfdən vəkil olaraq deyə bilər: "Məttətu muvəkkiləti filanən linəfsi fil muddətil məluməti ələl məhril məlum" sonra özü tərəfdən də belə desin: "Qəbiltu linəfsi hakəza" (yəni müvvəqqəti icdivacı müəyyən mehr və müddətlə qəbul etdim)

Daimi və qeyri-daimi əqdi oxumağın şərtləri vardır, o cümlədən:

A) İzdivac əqdinin şərtlərindən biri ərəbcə düzgün oxunmasıdır. Əgər kişi və qadın özləri ərəbcə düzgün oxuya bilsələr, ehtiyat-vacibə görə gərək ərəbcə düzgün oxusunlar. Əgər ərəb dilində oxuya bilməsələr fars ya başqa hər hansı dildə oxusalar, o zaman "zəvvəctu" və "qəbiltu"-nun mənasını çatdıran bir kəlmə deməlidirlər. Əgər nikahda mənanın dəyişməsinə səbəb olan bir hərf səhv oxunsa əqd batil olur.

B) Əqd və siğə oxuyan şəxs "inşa" qəsdi etməlidir. Yəni əgər qadın və kişi özləri siğəni oxuyursa , qadının "zəvvəctukə nəfsi " deməkdən məqsədi bu olmalıdır ki, indi bu saat özünü onun qadını qərar verirəm. Əgər kişi vəkil olsa, "Zəvvəctu muvəkkiləti (filanən) linəfsi fil muddətil məluməti ələl məhril məlum"-dan məqsədi bu olmalıdır ki, onu indi bu saat öz xanımı qərar vermişdir və "qəbiltu" dan da məqsədi bu izdivacı indi bu saat qəbul etməsidir.

C) Əqd siğəsini oxuyan şəxs, dediyi kəlmənin mənasını dəqiq bilməlidir. Əgər ərəbcə oxusa, hər kəlməni düzgün surətdə deyib ayrı-ayrılıqda da hər birinin mənasını bilsə əqd düzgündür.

 D) Müvəqqəti nikahda mehriyyə və müddət təyin olmalıdır. Mehriyyə və müddəti təyin olunmamış müvvəqqəti əqd düzgün deyil.

E) Əgər qız bakirə olsa, əksər müctəhidlərin nəzərinə əsasən ehtiyat-vacibə görə qızın atası icazə verməlidir.

Şiə baxımından ən mötəbər və vacib sayılan məsələ budur ki, torpağa (yer üzərinə), daşa, mədənə və yer üstündə bitən (yeməli, içməli, geyməli şeylər istisna olmaqla) bitkilərə səcdə etmək olar. Elə buna görə də əgər çöldə namaz qılan şəxs səcdə halında alnını torpağa qoysa, namazı düzgündür.

Səcdə haqqında olan bir çox məsələlərdə əhli-sünnə ilə şiənin nəzəri eynidir. Çünki hər iki məzhəb torpağa, daşa, ağaca və yeməli-geyməli olmayan başqa şeylərə səcdə etməyi caiz bilirlər. Amma şiə bunlardan qeyrisinə səcdə etməyi caiz bilmir. Səcdənin torpağa yaxud yuxarıda qeyd olunanların birinə edilməsi vacibdir.

Bu məsələnin dəlili bizə gəlib çatan rəvayətlərdir:

İmam Sadiq (ə) buyurur: “Yer və pambıq və kətandan başqa yerdə bitənlərə səcdə etmə!“1

Zürarə imam Baqirdən (ə) soruşdu: “Qıra səcdə etmək olarmı?” İmam (ə) buyurdu: “Xeyr! Paltara, yuna, yeməli meyvələrə, mədəndən olan şeylərə (mineral olan şeylərə), heyvan üzvlərinə, quşların qanadına da səcdə etmək caiz deyil.”2

Əli ibn Cəfər qardaşı Musa ibn Cəfərdən (ə) soruşdu: «İnsan ipək xalça və ipək canamaz, eləcə də güllü ipək parçadan olan xalça və canamazdan istifadə edə bilərmi? Yəni onların üstündə yatsın, söykənsin, dursun, namaz qılsın? İmam (ə) buyurdu: “Yatmaq, oturmaq və başqa istifadələrin heç bir eybi yoxdur, amma onların üstündə səcdə etmək olmaz.”3

Şeyx Tusi (r.ə) nəqil edir: «Şiə fəqihlərinin hamısıın nəzəri yerə səcdə etməkdir. Ehtiyata əsasən də yerə səcdə olmalıdır. Ancaq əhli-sünnə pambıq, kətan, tük və yuna səcdə etməyi caiz bilirlər. Amma onların nəzəri ehtiyatın əksinə və Peyğəmbər (s), Əhli-beytdən (ə) olan hədislərlə müxalifdir.»

“əl-Fiqhu ələl məzahibil-ərbəə” kitabında qeyd olunmuşdur:

Hər bir şeyin üzərinə, hətta başa bağlanan şal olsa belə, səcdə etmək caizdir. Lakin pak olmaq şərti ilə. Amma Əbu Hənifənin ardıcılları başa bağlanan şala zərurət halında səcdədə etməyi məkruh bilir. İmamiyyə isə caiz bilmir və səcdənin torpağa (yer üzərinə), daşa, mədənə və yer üstündə bitən (yeməli, içməli, geyməli şeylər istisna olmaqla) bitkilərə olmasını qəbul edir. 1

Buna əsasən əhli-sünnə xalçanı, xalını və keçəni yer sayırlar. Amma xalını və keçəni yer saymaq olmaz. Bu ehtiyata ziddir.

Peyğəmbərin (s) zamanında torpağa (yer) səcdə etmək məsələsi var idi. Rafe ibn Əbi Rafe Peyğəmbərdən (s) nəql edir: Həzrət Rəsul (s) buyurdu: «Namazlarınız səcdədə alnınızı yalnız yerə qoyduğunuz zamana kamil və düzgün sayılır.»2

Başqa bir rəvayətdə buyurur: “Yer mənim üçün səcdə yeri və təharət vasitəsi (məsələn; təyəmmüm) qərar verilmişdir.”3

Yaxud başqa bir ibarə ilə buyurur:“Yer mənim üçün təharət vasitəsi (məsələn; təyəmmüm) və səcdə yeri qərar verilmişdir.”4

Ümmü Sələmə Peyğəmbərdən (s) nəql edir: Peyğəmbər (s) Əfləh adlı şəxsə xitab edərək buyurdu: “Ey Əfləh, üzünü torpağa sürt!»5

Peyğəmbərin zamanında bəzi səhabələr daşa səcdə edirdi. Cabir ibn Abdullah Ənsari və Məsruq ibn Əcdə istər vətəndə,istərsə də səfərdə bu işi görürdü.6

Eləcə də müsəlmanlar Mərvə dağının daşlarından bir parça götürür, ona səcdə edirdilər.

Bu sözlər torpaq və türbət gəzdirən müsəlmanlara tutulan iradların açıq-aydın əsassız olduğunu sübut edir və məlum olur ki, İslamın böyük səhabələri də belə hərəkət etmişlər.7

Tarixi baxımdan da Peyğəmbər(s) Mədinəyə hicrət edəndə məscidin tikilməsinə göstəriş verdi. O vaxt məscidin xalçası yox idi və Peyğəmbər məscidin yerinə,  torpağının üstündə səcdə edirdi. Əbu Bəkir, Osman, Ömər və həzrət Əlinin (ə) zamanında da məscidin döşəməsinə səcdə edirdilər.

Nəticə etibarı ilə Peyğəmbər (s) və İslamın ilk günlərində olan müsəlmanların səcdələri torpağa idi. Buna əsasən torpağa səcdə etmək məsələsində heç bir şübhə yoxdur və səhihdir. Şiələrin torpağa səcdə etməsi, Peyğəmbərdən (s) təqlid etmələri mənasındadır.

Şiələrin möhürə səcdə etməsinin səbəbləri:

Birincisi; Məscidlərdə və evlərdə torpağa səcdə etmək çətin olduğu üçün torpağı möhür şəklinə salırlar. Beləliklə səcda məsələsi asanlaşır və təmizlik olur.

İkincisi; Rəvayətlərdə imam Hüseynin (ə) türbətinə səcdə etmək bəyənilmiş əməllər sırasındadır və bu işə təşviq olunmuşdur.

Üçüncüsü; Başqa bir tərəfdən səcdə edilənyerin hər növ nəcasətdən pak olması şərtdir və nəcis olan yerə səcdə caiz deyildir. Buna görə şiələr pak olan torpağdan (möhür) bir parça özləri ilə gəzdirirlər ki, namaz qılarkən pak torpağa səcdə etsinlər. Çünki səcdə etmək istədikləri yerin pak və ya nəcis olduğunu bilmirlər. Elə buna görə də paklığına yəqin etdikləri pak torpağdan bir parça seçirlər ki, ona səcdə etsinlər.

Buna əlavə olaraq, səcdə Allahın hüzurunda (müqabilində) “xüzu” və “xüşu” anlamına gəldiyi üçün namaz qılan şəxs öz bədəninin ən gözəl əzası olan alnını yerə qoymalıdır. Nəticə etibarı ilə ibadət halında başı torpağa qoymaq Allahın qarşısında daha çox təvazö və acizliyə dəlalət edir.

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim

Salamun aleykum

Əhli-beyt əleyhimussəlamdan çatan hədislərə əsasən əli bağlı namaz qılmaq batildir. Əhli-sünnə məzhəbində isə cayizdir, lakin vacib deyil. Maliki məzhəbinin banisi olan Malik ibn Ənəs və maliki alimlərinin nəzəri digər əhli-sünnə məzhəblərinin nəzəri ilə müxalifdir. Onlar hətta vacibi namazlarda əli bağlı (təkəttof halında) namaz qılmağı müstəhəbb belə bilmirlər.

Əhli-sünnə məzhəbləri alimləri əli bağlı namaz qılmağın necəliyi və keyfiyyətində də nəzərləri ixtilaflıdır.

Əhli-beytin (əleyhimussəlam) dini mənbələrində namazda əli bağlı namaz qılmağı təsdiq edən mötəbər dəlillər yoxdur. Əksinə bəzi rəvayətlərdə bu məsələnin ziddi istifadə olunur.

Əhli-sünnənin namazı əli bağlı qılmasına ən mühüm dəlil Buxarinin nəql etdiyi rəvayətdir ki, Əbi Hazem, Səhl ibn Sə`ddən belə nəql edir: Camaat əmr edirdilər ki, namaz qılan şəxs namaz qılarkən sağ əlini sol dirsəyinin üzərinə qoysun. (Səhih Buxari kitabı, 1-ci cild, səh. 181, hədis-740. Kitabul-əzan, bab 87-vəz`ul yumna ələl-yusra). Bu rəvayətdə aydın bildirir ki, (الناس يؤمرون) yəni camaat əmr edirlər. Demir ki, Peyğəmbər (sallallahu əleyhi və alih) əmr etdi ki, sağ əli sol əlin üzərinə qoysun. Eləcə də məlum deyildir ki, kim bu əmri etmişdir.

Əhli-beyt əleyhimussəlamdan yetişən rəvayətlərə əsasən əlləri bağlayıb namaz qılmaq cayiz deyil və əlibağlı namaz qılmağı qadağan etmişlər.

Zürarənin həzrət İmam Baqir əleyhissəlamdan nəql etdiyi “həsən” sənədli hədisdə belə deyilir: “لا تُكَفِّر فإنما يصنع ذلك المجوس” Həzrət İmam Baqir əleyhissəlam buyurdu: Təkfir (əlləri namaz qılarkən bir-birinin üstünə qoymaq) etmə, belə ki, təkfir etmək məcusun işidir. (Mənbə: Vəsailuş-Şiə, 7-ci cild, səh. 266, hədis 9297; Əl-Kafi, 3-cü cild, səh. 336, hədis 9)

Həmçinin, Muhəmməd ibn Muslim həzrət İmam Baqir əleyhissəlamdan belə nəql etmişdir: “قلت له : الرجل يضع يده في الصلاة وحكى اليمنى على اليسرى فقال : ذلك التكفير لا تفعله” Həzrət İmam Baqir əleyhissəlama dedim: Bir nəfər namaz qılarkən sağ əlini sol əlinin üstünə qoyur. Həzrət buyurdu: Bu təkfirdir, bunu etmə. (Vəsailuş-Şiə, 7-ci cild, səh. 265, hədis 9295; Ət-Təhzib 2-ci cild, səh. 84, hədis 310)

Əhli-beyt əleyhimussəlamın məktəbi alimləri hamılıqla namaz əsnasında əlləri bağlamağı haram və namazı batil edən səbəblərdən saymışlar. Çünki bu əməl bid`ətdir, eləcə də Allah taalanın əmrinə və Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) namaz qılmaq tərzilə müxalifdir. Belə ki, Peyğəmbər Əkrəm (sallallahu əleyhi və alih) əlləri açıq surətdə namaz qılmışdır.

 Peyğəmbər Əkrəmin (sallallahu əleyhi və alih) əlləri açıq surətdə namaz qılmasının dəlili, Şiə mənbələrindən əlavə əhli-sünnənin bir çox mötəbər rəvayətləri də bu məsələ ilə bağlı nəql edilmişdir. Burada, əhli-sünnə mənbəlrində Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) namazını təsvir edən rəvayətlərin ən mötəbərlərindən birinə işarə edirik:

روى محمد بن عمر وابن عطاء قال : سمعت أبا حميد الساعدي في عشرة من أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم منهم أبو قتادة فقال أبو حميد : أنا أعلمكم بصلاة رسول الله صلى الله عليه وسلم قالوا : فأعرض قال : كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا قام إلى الصلاة يرفع يديه حتى يحاذي بهما منكبيه ثم يكبر حتى يقر كل عظم في موضعه معتدلا ثم يقرأ ثم يكبر فيرفع يديه حتى يحاذي بهما منكبيه ثم يركع ويضع راحتيه على ركبتيه ثم يعتدل فلا يصوب رأسه ولا يقنعه ثم يرفع رأسه ويقول سمع الله لمن حمده ثم يرفع يديه حتى يحاذي منكبيه معتدلا ثم يقول : الله أكبر ثم يهوي إلى الأرض فيجافي يديه عن جنبيه ثم يرفع رأسه ويثني رجله اليسرى فيقعد عليها ويفتح أصابع رجليه إذا سجد ويسجد ثم يقول الله أكبر ويرفع ويثني رجله اليسرى فيقعد عليها حتى يرجع كل عظم إلى موضعه ثم يصنع في الأخرى مثل ذلك ....قالوا : صدقت هكذا كان يصلي صلى الله عليه وسلم.

Muhəmməd ibn Ömər və İbn Əta rəvayət etmişlər ki, Əbu Həmid (Humeyd) Saedi deyir: Mən həzrət Rəsulullahın (sallallahu əleyhi və alih) necə namaz qılmasına hamınızdan daha çox agaham. Ona dedilər: Həzrətin necə namaz qılmasını bəyan et. O dedi: Həzrət Rəsulullah namaza durduğu zaman iki əllərini yuxarı, qulaqlarının bərabərində qaldırıb sonra təkbir deyərdi. Bütün bədən üzvləri hər biri öz yerində qərar tutduqdan sonra “Həmd” və surəni qiraət edərdi. Sonra təkbir deyib iki əlini qulaqları səviyyəsində yuxarı qaldırar və sonra ruku edib iki əlinin içini dizlərinə qoyar və sakit halda başını bir qədər yuxarı tutar və çox aşağı salmadan deyərdi: “Allah Onu mədh edən kəsin səsini eşitdi.” Sonra iki əlini yuxarı qulaqları həddinə qaldırıb: Allahu Əkbər deyər və torpağa əyilər (səcdə edər) və iki əlinin içini öz kənarında yerə qoyardı. Sonra başını qaldırıb sol ayağının üstünə oturardı. Səcdə etdiyi zaman ayaq barmaqlarını açar (yerə qoyar) səcdə edərdi. Sonra Allahu Əkbər deyər başını qaldırar və sol ayağı üstə oturardı, belə ki, bütün bədən üzvləri öz yerində sakin qərar tutardı. Sonra ikinci rükəti də həmçinin, bu tərzdə təkrar edərdi.

(Orada olanlar) Dedilər: Doğru dedin, Rəsulullah sallallahu əleyhi və alih elə bu cür namaz qılardı...

Bu hədisi əhli-sünnə alimləri öz mötəbər dini mənbələrində, o cümlədən, imam Malik özünün “Məvəttə`” kitabında və Əbu Davud da nəql etmişdir. Termizi bu hədisi belə qiymətləndirmişdi: “حديث حسن صحيح” yəni, hədis “həsən” və “səhih”dir.

Eləcə də Sunən ibn Macə, 1-ci cild, səh. 280; Sunən Əbi Davud, 1-ci cild, səh. 170, “كتاب الصلاه باب استفتاح الصلاه” (kitabus-səlat, bab istiftahus-səlat); Sunən Termizi, 1-ci cild, səh. 188, “باب ما جا في وصف الصلاه” (bab ma caə fi vəsfis-səlat); Musnəd Əhməd, 5-ci cild, səh. 424, Sunən Daremi, 1-ci cild, səh. 314, “كتاب الصلاة باب صفة صلاة رسول الله” (kitabus-səlat, bab sifəti səlatu Rəsulillah (sallallahu əleyhi və alih); Sunən Kubra Beyhəqi, 2-ci cild, səh. 72; Umdətul-qari, 6-cı cild, səh. 104; Səhih İbn Həbban, 5-ci cild, səh. 196-da bu hədisi nəql etmişlər.

(سنن ابن ماجة ، ج 1، ص 280 ، سنن أبي داود، ج 1، ص 170 كتاب الصلاه باب استفتاح الصلاه ، سنن الترمذي، ج 1، ص 188 باب ما جا في وصف الصلاه ، مسند أحمد ج 5، ص 424، سنن الدارمي ، ج 1، ص 314 كتاب الصلاة باب صفة صلاة رسول الله ، السنن الكبرى للبيهقي، ج 2، ص 72 ، عمدة القاري، ج 6، ص 104 ‘ صحيح ابن حبان ج 5 ص 196)

Həmçinin, Buxari özünün Səhih Buxari kitabında, 1-ci cild, səh. 201-də (kitabus-səlat, bab sunnətil culusi fit-təşəhhud) bu hədisi müxtəsər şəkildə nəqi etmişdir.

(صحیح البخاری، ج 1، ص 201، كتاب الصلاة ، باب سنّة الجلوس في التشهد)

Əhli-sünnənin böyük alimlərindən olan Şovkani deyib: Bu hədisi “Sihah sittə” (altı mötəbər və səhih kitablar) sahibləri-Nəsaidin başqa hamısı səhih kitablarda nəql etmişdilər və Termizi bu hədisi “səhih” qiymətləndirmişdi.

Qeyd edilən bu rəvayətdə göründüyü kimi ravinin qəsdi Rəsulullahın (sallallahu əleyhi və alih) namazını bütün cüziyyatı ilə kamil şəkildə bəyan etmək olmağına baxmayaraq, Rəsulullahın (sallallahu əleyhi və alih) əlləri bağlı namaz qılmasından heç bir kəlmə də nəql edilməmişdi. Əgər Peyğəmbər əkrəm (sallallahu əleyhi və alih) əlləri bağlı namaz qılsaydı bu hədisdə gərək nəql ediləydi. Ona görə ki, hədisdə həzrət Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) namaz halında bütün hərəkətinin cüziyyatı və əllərinin vəziyyəti bəyan edilmişdi.

Deməli, məlum olur ki, həzrət Peyğəmbər (sallallahu əleyhi və alih) əlləri açıq şəkildə namaz qılmışdı.

Həzrət Peyğəmbərdən (sallallahu əleyhi və alih) nəql edilən bu səhih hədis sübuta yetişdikdən sonra əlavə edək ki, şiənin və əhli-sünnədən malikilərin əlləri açıq namaz qılmaları həzrət Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) qıldığı namazla tam uyğundur.

Doğrudur, əhli-sünnədən bəziləri belə iddia edirlər ki, əlləri bağlı namaz qılarkən Allah taalaya daha artıq ehtiramı və Onun müqabilində xüşunu göstərir (İddia sahiblərinin tutarlı dəlilləri olmadığından bu iddiaya sığınmışlar.)

Bu söz də əsassız və kökdən batildir. Daha doğrusu bir növ bid`ətdir. Çünki bu iddianın mənası həzrət Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) daha böyük və çox xüşu ilə namaz qılmaq tərzindən xəbərsiz olmasıdır. Bu isə əziz Peyğəmbərimizə (sallallahu əleyhi və alih) iftira bağlamaqdır. Ona görə ki, əgər daha yaxşı və artıq dərəcədə xüşu ilə namaz qılmaq tərzi mövcud olsaydı, öz bəndələrinin məsləhətini hər bir kəsdən yaxşı bilən, Rəhim və Rəhman olan Allah taala onu Rəsulullaha (sallallahu əleyhi və alih) əmr edərdi...

Baxmayaraq cadu və sehrin bir həqiqəti var. Amma hər bir işi cadu ilə əlaqələndirmək düzgün deyildir. Bu işləri ən çox özlərinə gəlir mənbəyi edib bu yolla camaatdan pul alan “şəxslər” edir.

Istixarə etmək və Quran açmağın cadu və sehrin olması ilə bir bağlılığı yoxdur. Quranın harasından başa düşdünüz ki, sizə cadu ediblər. O da, bu izahla ki, qəbrin kənarında torpağa basdırılıb.

Bu formada olan istixarələri quranın adı ilə bağlamaq yalandır. Belə insanlar fırıldaqçıdır. Onların sözünə əhəmiyyət verməyin. İnşallah sizin həyatınızda sehr və cadu məsələsi yoxdur.

Əgər belə bir şey də olsa, yəni cadu ya sehr məsələsi olsa, onu batil etməyin yolları vardır.

Onu batil etmək üçün aşağıdakı göstərişlərə əməl edin:

2- Çoxlu quran oxuyun. Məxsusən “Ayətəl kürsü” və əvvəllərində “Qul” kəlməsi gələn – yəni Quranın axırıncı surələri olan Qul huvəllah, Qul əuzu birəbbinnəs, Qul əuzu biərəbbil fələq və Qul ya əyyuhəl kafirun surələrin çox oxuyun. Quran oxumaq sehri batil edir.

3- “Məfatihul-cinan” kitabında sehrin batil olması üçün yazılan duaları oxuyun!

Həmçinin böyük alim və ariflərimizdən bizə gəlib çatan göstərişlərə 40 gün əməl edin! İnşaallah heç bir sehr əsər etməz. Vacib namazları xüsusən sübh namazını vaxtında qılın. Sübh namazından sonra sağ əli sinənizə qoyun 70 dəfə “Ya Fəttah” deyin, sonra 110 dəfə salavat zikir edin. Bir gündə 5 dəfə “Ayətəl-kürsünu” oxuyub özünüzə üfləyin. (pülüyün) Hər zaman fikrinizdə narahatçılıq yarandı “La həvlə və la quvvətə illa billah” zikrini deyin. Bu göstərişi çalışın 40 gün davamlı şəkildə tamam ailə üzvləriniz də desin. İnşaallah hər bir çətinliklər aradan gedər. Və sizə də heç bir sehir əsər etməz.

Fırıldaqçı adamalara da müraciət etməkdən çəkinin!

Bismilləhir-Rahmənir-Rahim

Salamun aleykum

Cavab:

Quranın 4 surəsində, 4 ayəni hər kəs özü oxuyarsa və ya yanınıda kimsə oxuyarsa o da eləcədə başqaları da eşidərsə ayə oxunub qutardıqdan sonra ayələri həmin oxuyan və eşidən şəxslərə səcdə etmək vacib olur.ız

1-ci, Səcdə surəsi (32-ci surə), ayə 15;

2-ci, Fussilət surəsi (41-ci surə), ayə 37;

3-cü, Nəcm surəsi (53-cü surə), ayə 62;

4- Ələq surəsi (96-cı surə), ayə 19.